Toen ik vorige week voor mijn eerste chemokuur in het ziekenhuis werd opgenomen had ik me zelf half voorgenomen om het een en ander van me af proberen te schrijven. De kuur viel achteraf helaas best wel tegen (vermoeiend, misselijkmakend) waardoor ik tijdelijk een streep door dat plan heb moeten zetten. Gelukkig zit ik nu alweer een paar dagen thuis en kan ik sinds vanochtend zelfs weer naar m’n laptop kijken zonder dat ik me heel beroerd begin te voelen. Awesome. Tijd voor een onsamenhangend stukje blog!